Monaurale beats werken door twee licht verschillende frequenties, bijvoorbeeld 200 Hz en 210 Hz, te combineren tot één audiosignaal voordat het wordt afgespeeld, in plaats van elk oor een eigen frequentie te sturen. De twee golven interfereren rechtstreeks met elkaar, en produceren een echte, fysiek meetbare pulsering in amplitude op de verschilfrequentie (hier 10 Hz).
Omdat die pulsering al in de golfvorm zelf zit, zijn monaurale beats niet afhankelijk van stereoscheiding zoals binaurale beats dat wel zijn. Ze komen prima door via één telefoonspeaker, een mono-oordopje of een slimme speaker. Isochrone tonen gaan hierin nog een stap verder met scherpere, volledig geschakelde pulsen in plaats van een vloeiend interferentiepatroon.
Onderzoek naar hersengolf-entrainment laat bescheiden, wisselende effecten zien. Sommige mensen merken duidelijke voordelen voor ontspanning en focus, anderen merken weinig. Zie het als één hulpmiddel naast andere, geen gegarandeerde oplossing. Heb je epilepsie of een aanvalsstoornis, overleg dan eerst met je arts.