Sen
Powolna mgła unosząca się pod nikłym księżycem
Zasypianie przy dźwięku działa tylko wtedy, gdy nie leżysz bezsennie, martwiąc się, że trzeba go później wyłączyć. O to właśnie tu chodzi: ustaw czas trwania, a zarówno pejzaż dźwiękowy, jak i scena wizualna łagodnie wygasają, kończąc się w ciszy i ciemności, zamiast nagłego cięcia, które mogłoby cię wybudzić właśnie wtedy, gdy jesteś najbliżej zaśnięcia.
Bez patrzenia na zegarek
Ustaw i zapomnij, dwadzieścia minut lub więcej, a potem pozwól sobie naprawdę odpłynąć, zamiast leżeć i zastanawiać się, kiedy to wyłączyć.
Nic, co by cię wybudziło
Dźwięk i obraz przygasają razem, powoli, więc ostatnie, co zauważysz, to wszystko łagodnie zanikające, a nie nagłe cięcie do ciszy i czerni.
Coś spokojnego, na czym można oprzeć wzrok
Osiem powolnych, ciemnych scen zaprojektowanych do patrzenia z ciężkimi powiekami, wybierz tę, która najmniej przypomina coś, na czym trzeba się skupić.
Jeszcze jedna rzecz, która pomaga
Jasność ekranu ma większe znaczenie, niż się wydaje. Ścisz ją jak najniżej albo pozwól, by zajął się tym tryb nocny twojego urządzenia.
Dźwięk niskoczęstotliwościowy, zwłaszcza szum brązowy, maskuje nagłe dźwięki z otoczenia, jak ruch uliczny, głosy czy trzaskanie drzwiami, które inaczej wywołałyby krótką reakcję pobudzenia. Działa najlepiej, gdy jest spójny i nierytmiczny, dlatego jest tak częstym połączeniem tutaj.